Интер дојде на „Сантијаго Бернабеу“ без страв и уште од првата минута покажа дека нема намера само да се брани против Реал Мадрид. Гостите го отворија натпреварот со долг посед, ја презедоа средината и преку Тирам ја создадоа и првата можност. Во најголем дел од првото полувреме топката беше во нивни нозе, а во еден момент поседот стигна и до 71 процент.
Сепак, на паузата резултатот беше 2:0 за Реал.
Токму во тој контраст се крие приказната на натпреварот. Интер имаше повеќе од топката, повеќе додавања и периоди во кои ја диктираше играта, но Реал беше тимот кој подобро ги препознаваше моментите во кои треба да нападне. Двете грешки на гостите беа сурово казнети, а просторот зад нивната високо поставена одбрана постојано беше закана кога Мбапе и Винисиус ќе тргнеа напред.
Интер не одигра лош натпревар. Напротив, создаде доволно за да остане во игра до самиот крај, а Куртоа мораше неколкупати да го спасува Реал. Но на „Бернабеу“ добрата игра не беше доволна. Реал го доби она што го бараше од натпреварот – простор, грешки на противникот и предност која потоа знаеше како да ја зачува.
Интер ја освои средината, Реал ги чекаше вистинските моменти
Планот на Интер беше видлив уште во првите минути. Диуф и Чалханоглу ја презедоа средината, гостите ја вклучуваа и последната линија во организацијата, а Реал немаше намера по секоја цена да се натпреварува за посед.
Арнолд започна во понеобична, поцентрална позиција, но Реал не доби многу од неговото присуство таму. Белингам и Брахим исто така имаа ограничено влијание во организацијата, па Валверде беше играчот кој најчесто мораше да го препознае моментот кога домаќините треба да излезат повисоко.
Токму едно такво негово движење го создаде вториот погодок. Наместо постојан висок пресинг, Реал избираше кога да притисне. Валверде го почувствува моментот, го нападна Мартинез и грешката на голманот заврши со нова казна за Интер.
Слично беше и кај првиот гол. Грешката на Џонс и Бисек му подари ситуација на Мбапе каква што напаѓач со неговата брзина и реализација ретко пропушта.
Затоа статистичката доминација на Интер не значеше и целосна контрола. Гостите ја контролираа топката и средината, но Реал контролираше каде и кога сака да биде опасен. Винисиус и Мбапе беа добро чувани во поставен напад, но ситуацијата целосно се менуваше кога Интер ќе ја загубеше топката со високо поставена последна линија.
Дополнително, Винисиус имаше значајна дефанзивна улога и често се враќаше длабоко, што му помогна на Реал да ја задржи структурата и покрај бројната присутност на Интер на противничката половина.
Поседот конечно донесе гол, но Куртоа го сочува Реал
Киву реагираше уште на паузата. Стоунс го замени Павард, Бисек се префрли десно, а Интер продолжи со истата идеја – да ја движи топката и да вклучува играчи од сите линии.
Проблемот беше што секое дополнително отворање оставаше простор на спротивната страна. Мбапе неколкупати тргна од длабочина и со својата брзина ја нападна одбраната, а Мартинез по грешката од првиот дел имаше неколку фантастични интервенции. Особено Белингам имаше ситуации по кои Реал можеше многу порано да го реши натпреварот.
На спротивната страна стоеше Куртоа. Интер создаваше, но белгискиот голман беше главната причина зошто резултатот долго остана 2:0.
Клучниот период за Реал беа првите 15 минути по паузата. Интер не успеа брзо да постигне гол со кој целосно ќе го врати притисокот врз домаќините, а како што минуваше времето, Реал почна и самиот почесто да ја задржува топката. Натпреварот постепено стануваше порамноправен и во сегментот во кој Интер претходно имаше најголема предност.
Замените на Барела и Чалханоглу донесоа свежина преку Зиелински и Сучиќ, но гостите мораа да чекаат до завршницата за награда. Диуф повторно беше вклучен во опасната акција, Лаутаро асистираше, а Карлос Аугусто погоди за 2:1 и му даде на Интер последна надеж.
Интер притисна, Мурињо го затвори натпреварот
Погодокот ја промени завршницата. Интер продолжи да напаѓа, но не можеше целосно да се отвори бидејќи опасноста од контра преку брзите играчи на Реал остануваше присутна.
Мурињо, пак, немаше дилема што треба да направи. Реал се повлече, сите линии се вклучија во одбраната и просторот пред Куртоа стана приоритет пред сè друго. Интер ја задржа контролата на средината, но веќе немаше доволно време таа предност да ја претвори во уште еден погодок.
Конечните 2:1 затоа не значат дека Интер бил целосно надигран. Гостите имаа план, посед и шанси, но платија прескапа цена за сопствените грешки и ризикот што го носеше високата поставеност.
Реал не мораше да ја има топката за да го добие натпреварот. Му беа доволни вистинските моменти – а кога дојдоа, знаеше точно како да ги искористи.